Strandpaviljoen THALASSA 18

Het strand bij Strandpaviljoen Thalassa Het terras van Strandpaviljoen Thalassa Het restaurant vanStrandpaviljoen Thalassa Vers aan zee eet je bij Strandpaviljoen Thalassa

de geschiedenis van Thalassa

Strandpaviljoen Thalassa in de eerste jaren

In 1959 kopen mevrouw A.C. de Vries en mevrouw W.H. Lannoye – Paap het eenvoudige strandpaviljoen 18 (eigenlijk strandtent) van “mooie Marietje”. Dan krijgt het ook de naam die het nu nog heeft: “Thalassa”. De naam Thalassa komt van een van de Griekse oergoden, de godin van de zee, de moeder van al het leven in de zee. De strandtent staat op een ideale locatie: vlakbij het eindpunt van de spoorlijn Maastricht – Zandvoort aan Zee, precies onder het in aanbouw zijnde Bouwens Palace-complex.

In die tijd kon je een strandstoel per week, per maand of voor het hele seizoen huren. De gemeente controleerde streng op vergunningen en verkoop van stoelenkaarten. De naam Joop Spanbergen zorgt bij velen nog steeds voor een schrikreactie.

Het verzorgen van de badgasten was in de jaren 50 en 60 zwaar werk. Er werd tot aan de zee bediend. Kilometers door het mulle zand werd er per dag gelopen door de meisjes.
De menukaart was eenvoudig. Een uitsmijter, een kopje soep of een broodje met ham of kaas. Meer dan een tweepits gasstel was er niet, dus veel meer kon ook niet. Koffie en thee was er natuurlijk wel. Dit werd keurig in een porseleinen kopje met een kannetje room erbij geserveerd, voor 55 cent!
IJsjes waren, ondanks dat er geen koelkast of vriezer was, wel te krijgen. ’s Morgens werden ijsstaven met een kruiwagen van boven gehaald. Het ijs werd in een zogenaamde vrieskist tussen de limonade (Joy of Hero Perl) en het bier gelegd en van daaruit verkocht.

de strandtent van opa Jan 'Bonnie' Molenaar

De familie Molenaar bestaat van oudsher uit ondernemers met een sterke hang naar de zee.
Opa Jan “Bonnie” Molenaar (1880 – 1962) had in 1915 een echte strandtent van waaruit hij bier en limonade verkocht. (zie foto)
Vader Huig Janszn. Molenaar en zijn vrouw Rietje waren in de jaren vijftig en zestig met een bakfiets met haring op het strand te vinden. Hun slogan: “altijd weer voor een malse haring”. In 1968 kostte een maatjesharing 75 cent.
Oom Floor Molenaar had in de jaren dertig een haringkar “Zandvoort’s Roem” bij de Hevormde kerk.
Broer Kees Molenaar (1910 – 1949), helaas al jong gestorven, had een haringkar en stond o.a. bij de Wagenmakerssteeg.
Neef Jan ‘van Floor’ Molenaar had een haringkar met de slogan: “geef het door, eet haring van Floor”.

En nu natuurlijk Huig Molenaar, geboren in 1949. Huig is de vijfde generatie die in de vis zit. Van zijn vader kreeg hij twee wijze levenslessen: wat voor werk je ook doet, zorg dat je het goed doet en kom nooit te laat. Huig was 17 toen hij begon te werken bij een haringinleggerij in Katwijk. Vanaf zijn 18e verkocht hij vis. De familie Molenaar had een vergunning voor een rouleerstandplaats; per week stond de kar op een andere plek. Aansluitend begon Huig een visrestaurant op het terrein van de Hoogovens. Na vele succesvolle jaren keerde hij in 2004 toch terug naar het Zandvoortse strand. Hij werkt nu vol overgave, samen met zijn vrouw Anita en zijn kinderen Huig, Kim en Bram in hun eigen strandpaviljoen Thalassa 18.

Met zo’n familie en met zoveel ervaring kan het niet anders dan dat strandpaviljoen Thalassa gespecialiseerd is in vis. Sterker nog; Thalassa kan zich ook in 2011 meten met de beste visrestaurants!

Graag tot snel, we zijn alweer druk aan het bouwen geweest.

Terug naar boven